Ρίκα Διαλυνά: Όταν πόζαρε γυμνόστηθη το 1965

Η Ρίκα Διαλυνά, γεννημένη στην Κρήτη το 1934, υπήρξε μια από τις ωραιότερες γυναίκες της Ελλάδας και του εξωτερικού. 

Το 1954 λαμβάνει μέρος στα καλλιστεία της εποχής και εκλέγεται Σταρ Ελλάς, ενώ στο διαγωνισμό για τη Μις Υφήλιο, κερδίζει την πέμπτη θέση.

Στην Αμερική τελικά παραμένει για αρκετό καιρό, παντρεύεται, αποκτά κοριτσάκι ενώ παράλληλα σπουδάζει στο New York University. 

Όπως ήταν φυσικό την ανακαλύπτουν οι ξένοι παραγωγοί και αρχίζει να έχει μικρές συμμετοχές σε ταινίες του Hollywood. 

Στην συνέχεια πάει στην Ιταλία και γυρίζει ταινίες με τον Βιτόριο Γκάσμαν και τον Φρεντερίκο Φελίνι. Επιστρέφοντας στην Ελλάδα το 1965 γίνεται περιζήτητη από τους κινηματογραφικούς παραγωγούς. 

Διέθετε ταλέντο σε συνδυασμό με μια εξωπραγματική ομορφιά που ξεπερνούσε τα Ελληνικά πρότυπα. Έπαιξε δίπλα στους Κώστα Βουτσά, Μίμη Φωτόπουλο, Διονύση Παπαγιαννόπουλο, Ντίνο Ηλιόπουλο, Αλίκη Βουγιουκλάκη, Τζένη Καρέζη κ.ά. δημιουργώντας τον δικό της θρύλο.

Το 1966 αμερικάνοι παραγωγοί έρχονται στην Ελλάδα με σκοπό να γυρίζουν μια ταινία με θέμα την Αρχαία Ελλάδα. Για σκηνοθέτης προορίζονταν ο Νίκος Κούνδουρος, ενώ ο πρόχειρος τίτλος της ταινίας ήταν «Διάλογοι εταίρων».Ανάμεσα στις ελληνίδες καλλονές που πέρασαν οντισιόν, ήταν η Έλενα Ναθαναήλ αλλά και η Ρίκα Διαλυνά. 

Η ταινία δεν πραγματοποιήθηκε ποτέ, αλλά έμεινε η sexy φωτογράφηση από τα δοκιμαστικά για να μας θυμίζει πόσο εντυπωσιακά ωραία γυναίκα υπήρξε η Ρίκα.

Μία σπάνια φωτογραφία είδε το «φως» της δημοσιότητας, από τον πρώτο γάμο της καλλονής ηθοποιού, Ρίκας Διαλυνά στον καθεδρικό Ναό της Νέας Υόρκης το 1954 με τον Νίκο Παπαδάκο, έναν από τους πιο επιτυχημένους επιχειρηματίες της Ελληνικής ομογένειας στην Αμερική.

Μετά τον γάμο ακολουθεί μια πολυτελή και εντυπωσιακή δεξίωση στο Waldorf Astoria Hotel.

Η ηθοποιός καταφθάνει αρχές του '50 από τον τόπο καταγωγής της την Κρήτη στην Αθήνα, όπου γίνεται δεκτή στην σχολή Καλών Τεχνών για να σπουδάσει ζωγραφική και στην δραματική σχολή του Εθνικού Θεάτρου. Μια φωτογραφία της, η οποία στέλνεται από οικογενειακό φίλο των θείων της στην εφημερίδα «Απογευματινή» την οδηγεί στα καλλιστεία όπου παίρνει τον τίτλο της «Σταρ Ελλάς» 1954 και στην συνέχεια στα «Μις Υφήλιος» στην Αμερική με την πέμπτη θέση σε όλο τον κόσμο.

Πώς γνώρισε το σύζυγό της η Ρίκα Διαλυνά

Αποφασίζει να διαμείνει εκεί και σε μια προσπάθεια της να αποφύγει την επίμονη πρόταση ανθρώπων διάσημου μποξέρ να αναγγέλλει τους παίκτες έναντι υψηλής αμοιβής, πιάνεται τυχαία από το μπράτσο ενός άντρα τον οποίο παρακαλεί να πει ότι είναι ο κηδεμόνα της για να την αφήσουν ήσυχη.

Ο άνθρωπος αυτός είναι και ο μετέπειτα σύζυγος της με τον οποίο θα αποκτήσει μια κόρη, θα περάσει δέκα υπέροχα χρόνια μέχρι να χωρίσουν και να μείνουν δύο καλοί φίλοι, δίνοντας της την ευκαιρία να σπουδάσει υποκριτική, αγγλικά και με την ζωγραφική συμμετέχοντας σε μεγάλες εκθέσεις.

Ο γάμος της Ρίκας Διαλυνά με τον Νίκο Παπαδάκο / Φωτογραφία: Instagram_Aris Loupasis

Η λαμπρή καριέρα της Ρίκας Διαλυνά

Ακολουθεί μια πορεία με σημαντικές γνωριμίες με μεγάλες μορφές του παγκόσμιου κινηματογράφου, όπως η Οντρει Χέπμπορν, ο Μάρλον Μπράντο, ο Γουόρεν Μπίτι, ο Κάρι Γκραντ και ο Τέλλυ Σαβάλας οι οποίοι μαγεύονται από την ομορφιά της. Συμμετέχει σε ταινίες του Φελίνι και άλλων δημιουργών στην Ιταλία και με την επιστροφή της στην Αμερική το 1967 την αναλαμβάνει ο ατζέντης της Ελίζαμπεθ Τέιλορ. Το 1970 επιστρέφει στην Ελλάδα λόγω ασθένειας της μητέρας της και συνεργάζεται με όλα τα μεγάλα αστέρια στις αξέχαστες ταινίες του Ελληνικού σινεμά.

Η Ρίκα Διαλυνά έζησε πολλά. Σήμερα, μιλά για απώλειες, πόνο, αλλά και για την τρελή αγάπη που έζησε με τον άντρα της ζωής της, τον Νίκο Χρυσικόπουλο.

Το 1983 κάνει έναν δεύτερο γάμο με Έλληνα εφοπλιστή μέχρι και το 2017 όπου ο χαμός του την βυθίζει σε μεγάλη στενοχώρια.

Πώς γνωριστήκατε;

Η γνωριμία μας ήταν περίεργη, καρμική. Κάποιοι ισχυρίζονται ότι για να σε προσέξει κάποιος πρέπει να είσαι όμορφη. Αηδίες. Όταν είναι να γίνει κάτι και να σε εκτιμήσει κάποιος, μπορείς να είσαι όπως είσαι. Η αγάπη θα έρθει. 

Την περίοδο που γνωρίστηκα με τον άντρα μου βρισκόμουν στον Ευαγγελισμό για εξετάσεις. Πριν από δεκαπέντε μέρες είχαμε γνωριστεί στο «Πόρτο Ύδρα», από έναν κύριο που έμενε στο διπλανό σπίτι από το δικό μου, και μου είχε δώσει την κάρτα του. 

Μέσα, λοιπόν, στην απομόνωσή μου σκέφτηκα, τι να κάνει άραγε, και του τηλεφώνησα. Έτσι ξεκίνησε η ιστορία μ’ αυτό τον υπέροχο άνθρωπο, που διέθετε όλα όσα ονειρευόμουν σ’ έναν άντρα. 

Χωρίς να γνωρίζει καν ότι είμαι ηθοποιός, διότι έμενε στην Αγγλία. Αν και είχε κάνει τέσσερις γάμους στο παρελθόν, με οδήγησε στην εκκλησία σ’ ένα γάμο κεκλεισμένων των θυρών. Μέσα από το γάμο αυτό αποκτήσαμε εκτίμηση και σεβασμό ο ένας για τον άλλο. 

Έβλεπα ό,τι θα ήθελε μια γυναίκα από κάποιον που θέλει πραγματικά και όχι από έναν εραστή που θα της δώσει φωτιά και μετά από 12 μήνες θα τελειώσει. Όπως όλοι οι μεγάλοι έρωτες, που καταλήγουν σε θλίψη και μονοτονία. 

Έχεις δει ποτέ κανένα μεγάλο έρωτα να κρατήσει μέχρι το τέλος; Πριν «φύγει», ακόμα μου έλεγε: «Κανείς δεν μπορεί να φανταστεί πως είμαστε τόσα χρόνια μαζί, διατηρώντας το ίδιο ενδιαφέρον, να μιλάμε για χίλια πράγματα και να μη βαριέται ο ένας τον άλλο». 

Είχα διαπιστώσει από την αρχή ότι με τον άνθρωπο αυτό θα μπορούσα να ζήσω. Και ζήσαμε μαζί 36 χρόνια. Καμιά φορά μου λένε: «Ήταν μεγάλος». 

Όταν τον γνώρισα ήταν 63 χρόνων και νόμιζα πως ήταν 40, έμοιαζε με παιδί, ήταν ατρόμητος, ευλύγιστος, ραλίστας, είχε κάνει πολύ γυμναστική και τζούντο κι έτσι η νεανικότητά του κράτησε ως το τέλος. 

Είχε τρομακτικές ατάκες και στην παρέα πολλοί του έλεγαν «Εσύ έπρεπε να γίνεις ηθοποιός» – ήταν εφοπλιστής. Ακόμα και πριν από λίγους μήνες, που δεν είμαι πλέον κοπελίτσα, μου έλεγε: «Ρίκα μου, τι όμορφη που είσαι!». «Νίκο μου», του απαντούσα, «δεν είμαι όμορφη, ήμουν όμορφη». Κι εκείνος επέμενε: «Με τα μάτια τα δικά μου είσαι πάντα όμορφη». Λοιπόν, ποια γυναίκα δε θέλει να το ακούει αυτό; Δεν κολακεύεσαι, δεν αισθάνεσαι πως έχεις έναν άνθρωπο που σε βλέπει με τα μάτια της καρδιάς του; (κλαίει) Πώς μπορείς να τον ξεχάσεις έναν τέτοιο άνθρωπο;

Ζήσατε όμορφα μαζί.

Αισθανόμουν τέτοια σιγουριά, τέτοια αγάπη! Ούτε μπορούσα να διανοηθώ ότι θα περνούσε η ζωή μου τόσο ωραία. Ταξιδέψαμε πάρα πολύ, γυρίσαμε την Ελλάδα, την Ευρώπη με το αυτοκίνητο, την Αμερική. Ήταν μια ζωή όνειρο! Τώρα, όμως, που τελείωσε και το σκέφτομαι, λέω πως ήταν ένας αέρας, μια ζωή πέντε λεπτών. Θέλω να πω στις νέες κοπέλες που ζητάνε πολλά, ότι δεν πρέπει να ζητάνε τίποτα. Εγώ δεν ζήτησα τίποτα, κι όμως ο Θεός μου τα έδωσε όλα! Όλος ο πλούτος της γης ήταν για μένα ο άνθρωπος αυτός. Η ψυχή, η καρδιά του, τα πάντα. Έδωσε νόημα στη ζωή μου, αγάπησε την κόρη μου σαν δικό του παιδί. Και η κόρη μου –όταν ήμουν μικρή είχα ξανακάνει ένα γάμο και είχε πεθάνει ο πατέρας της πολύ νέος, από καρκίνο– τον αγάπησε και τον έλεγε «μπαμπά». Ήταν ένας άνθρωπος που μπορούσε να κάνει παρέα με βασιλείς, γιατί είχε πολύ υψηλές επαφές, αλλά όταν πηγαίναμε στο «Πόρτο Ύδρα» έπαιρνε την οικογένεια του κηπουρού και βγαίναμε έξω για φαγητό.

Τον ρωτήσατε ποτέ τι τον γοήτευσε σε σας;

Όταν μου είπε ότι με αγαπάει, τον ρώτησα: «Μα, καλά, πώς με αγαπάς αφού δεν έχουμε ερωτευτεί». Και μου απάντησε: «Τον έρωτα να τον φοβάσαι, έχω παντρευτεί τέσσερις φορές από έρωτα και δεν κράτησε κανένας γάμος. Ό,τι αισθάνομαι για σένα είναι επειδή σε θαυμάζω και σ’ έχω εκτιμήσει. Μπορεί να μην το ξέρεις και να μην το έχεις καταλάβει, αλλά θα σ’ αγαπώ για πάντα». Ποτέ δε ζηλέψαμε ο ένας τον άλλο και ποτέ δε σκέφτηκα να κοιτάξω κανέναν άλλο άντρα, όπως είμαι σίγουρη ότι το ίδιο έκανε κι εκείνος για άλλες γυναίκες.

Σας έκανε δώρα;

Δεν ήθελα, και όσες φορές μου έφερνε, ιδίως κοσμήματα, τον μάλωνα. Δεν ήμουν από τις γυναίκες που πόνταραν στα χρήματα και ίσως γι’ αυτό μου ήρθαν όλα τόσο όμορφα.

Τον Νίκο τον αγαπήσατε, αλλά στη συνέχεια τον ερωτευτήκατε;

Η αγάπη μας μεγάλωσε. Δεν ξέρω αν έγινε έρωτας, αλλά ξεκίνησε από αγάπη και τελείωσε με αγάπη. Όταν αρρώστησε, ήμουν από πάνω του ένα χρόνο, δεν έφυγα από δίπλα του ούτε λεπτό, κοιμόμασταν μέχρι την τελευταία στιγμή στο ίδιο κρεβάτι και τη νύχτα του κρατούσα το χέρι. 

Όταν ήξερα ότι οι μέρες του λιγόστευαν, δεν μπορούσα να φύγω από πάνω του ούτε για μισό δευτερόλεπτο. Αυτό δεν είναι αγάπη; Έφυγε ευτυχισμένος. 

Και ξέρεις ένα περίεργο πράγμα; Βιώνω γεγονότα που μου αποδεικνύουν ότι είναι δίπλα μου. Δε θα ήθελα να επεκταθώ πάνω στο θέμα αυτό, αλλά ο Νίκος είναι δίπλα μου, μέσα στο σπίτι μας. Όχι νοητά, αλλά μέσα από γεγονότα που συμβαίνουν.

Έχετε φίλους;

Το άκουγα και δεν το πίστευα, αλλά στην ανάγκη φεύγουν οι φίλοι σου και μένεις μόνος. Και τότε έρχονται κάποιοι άλλοι, που δεν τους ήξερες, και συμπληρώνουν το κενό αυτών που σ’ έχουν αφήσει.

Πώς ήταν το πρώτο βράδυ που μείνατε μόνη στο σπίτι;

Το πρώτο βράδυ η κόρη μου έπρεπε να φύγει για την Κρήτη και νόμιζε πως η κοπέλα που έχουμε στο σπίτι θα ερχόταν να μείνει μαζί μου. Εκείνη δεν ήρθε, κι όταν άνοιξα το σπίτι και μπήκα μέσα σκέφτηκα να το βάλω στα πόδια. Τότε είπα μέσα μου: «Ρίκα, αυτό είναι το πιο κρίσιμο σημείο της ζωής σου. Αν δεν μπεις τώρα στο σπίτι και στο κρεβάτι που μέχρι χθες βράδυ κρατούσες το χέρι του Νίκου, δε θα ξαναμπείς και δε θα θέλεις να περάσεις ούτε από το δρόμο. Ό,τι μου είχε συμβεί με τη μητέρα μου, που δεν πέρασα για τρία χρόνια από το σπίτι μας στη Βασιλίσσης Σοφίας. Με τι καρδιά ξάπλωσα στο ίδιο κρεβάτι που ήμουν με το σύζυγό μου μέχρι χθες, δεν έχει σημασία. Είναι όπως όταν πέσεις από το άλογο, που πρέπει να ανέβεις αμέσως επάνω και να συνεχίσεις.

Με την Κορίνα Τσοπέη έχετε σχέσεις;

Χθες ήταν σπίτι μου η αδελφή της, η Μπετίνα. Μου στάθηκε όσο δεν μπορώ να περιγράψω κι έχουμε γίνει πολύ φίλες. Όσο για την Κορίνα, είναι τόσο καλός άνθρωπος. Ανέκαθεν, από τότε που κάναμε παρέα στην Αμερική, ήμασταν δεμένες. Το περίεργο είναι πως είμαι πιο πολύ δεμένη με τις εστεμμένες παρά με τους ηθοποιούς.

Ας μιλήσουμε για τους ρόλους σας στον κινηματογράφο.

Καθότι νέα, λίγο νόστιμη κι επειδή μου άρεσε να ντύνομαι όμορφα, με χρησιμοποιούσαν για τους ρόλους της ωραίας και μοιραίας. Εγώ ήξερα πως δεν ήμουν για τέτοιους ρόλους, αλλά προσπαθούσα ό,τι μου έδιναν να το ερμηνεύσω όσο το δυνατόν πιο πειστικά. Και, βέβαια, στους ρόλους μου πάντα με εγκατέλειπαν οι άντρες, γιατί ήμουν μοιραία, για να τρέξουν στις φτωχές κοπελίτσες ενζενί. Αυτό το είχα μαράζι και καημό και έλεγα: «Μα, σε μια ταινία να μη στεριώσω μ’ έναν άντρα»!

Νομίζω πως όλα ξεκίνησαν από τα καλλιστεία.

Ναι, κάποιος οικογενειακός φίλος έστειλε μια φωτογραφία μου. Αν και αισθάνθηκα άσχημα βλέποντάς τη στην εφημερίδα, αποφάσισα πως έπρεπε να το υπερασπιστώ. Κι έτσι συνέχισα, λέγοντας ότι αν δε βγω –και το πίστευα– θα γίνω καλόγρια! Τελικά, επικράτησα στα καλλιστεία και κατέκτησα την πέμπτη θέση στον παγκόσμιο διαγωνισμό. Η Σοφία Βέμπο μου είχε δώσει τη στολή της –γιατί έπρεπε να πάω με ελληνική στολή– και στη συνέχεια φόρεσα μια πολύ ωραία τουαλέτα του σχεδιαστή Σκαλιντό, με τίτλο «Τα Ελληνικά Ακρογιάλια». Ήταν όλη με βολάν, με ζωγραφισμένο το κάτω πέπλο με μπλε θάλασσα.

Σήμερα πώς είναι η ζωή σας; Ευτυχισμένη;

Την ευτυχία δεν την ψάχνω πια στα μεγάλα πράγματα. Και έμαθα να μην απογοητεύομαι, έστω κι αν το όνειρό μου παραμένει για πάντα άπιαστο.

Άλλη μια συναρπαστική ζωή μιας λαμπερής Κυρίας του κινηματογράφου που παραμένει και σήμερα μια εντυπωσιακά φίνα παρουσία, η οποία έζησε και γεύτηκε την μαγεία του Χόλιγουντ, της Τσινετσιτά και του χρυσού ελληνικού κινηματογράφου.

Πηγές: iefimerida.gr,ilovestyle.com,like.philenews.com