Νίκος Ξανθόπουλος: Σε μία εξομολόγηση από καρδιάς

 
Στη ρίζα της ζωής μου, των πράξεων μου είναι η ολιγάρκεια, αυτή με προσδιορίζει. Πάντα μου αρκούσαν τα λίγα. 

Είχα ξεκινήσει από το τίποτα, κι έλεγα ως εδώ, αρκετά. Άσε που σκεφτόμουν ότι πρέπει να πάρουν και άλλοι. Όπως στο τραπέζι, όταν δεν φτάνει το φαΐ.. Δέν ξέρω αν σας έτυχε.

Άν είχα στόχο να κάνω λεφτά, καράβια θα είχα, γιατί μια εποχή μπορούσα να βγάλω όσα λεφτά ήθελα. Δέν είχα ταμάχι να κάνω λεφτά ντέ και καλά, γιατί δέν πιστεύω στα λεφτά, στη συσσώρευση που καταπιέζει τον διπλανό σου, τον φίλο σου, χάνεις το μπούσουλα.

Άν έκανα κάτι στη ζωή μου, το οφείλω στην πολλή δουλειά και στο κουμάντο. Σκεφτόμουνα , μπορεί κάτι να πάθεις εσύ, η φωνή σου, έχεις παιδιά, δούλεψε , βάλε κάτι στην άκρη, και πάλι να μήν είσαι άπληστος , πρέπει να περνάνε όλοι καλά ...

Δέν έκανα ασωτίες, χαρτοπαιξίες, ναρκωτικά, πολυτέλειες και..φιγούρες . Ξέρουμε τι κάνουν .. Δέν τους βλέπει το σπίτι , προκαλούν την τύχη τους, νομίζουν ότι το πανηγύρι της επιτυχίας θα κρατήσει για πάντα..

Άν λαχταρώ κάτι , είναι για τα παιδιά μου και τα εγγόνια μου. Δέν πεθύμησα, δέν ευχήθηκα , δεν παρακάλεσα,παρά μόνο γι ´αυτά. Δέν θέλω τίποτα στη ζωή μου...

Δείτε το ποστάρισμά που έκανε ο ίδιος στο Facebook